Uroczyste otwarcie nowego sklepu „Społem" PSS w Olsztynie

W dniu 26.09.2024 r. nastąpiło długo oczekiwane, uroczyste otwarcie sklepu „Społem" PSS w Olsztynie, przy ul. Jagiellończyka 22 a. Nowoczesny sklep, zatrudniający 12 osób, o powierzchni sprzedażowej 298 m2, powstał w miejsce niedużego sklepu działającego przy piekarniczym zakładzie produkcyjnym. Prace budowlane związane z modernizacją piekarni i rozbudową sklepu, trwały od maja 2023 roku. Dużym wyzwaniem dla wykonawcy realizowanej inwestycji było utrzymanie ciągłości pracy zakładu produkcyjnego.

Czytaj więcej...

VI FORUM RETAIL CHALLENGE POLAND 2025

Retail Challenge Poland to spotkanie całej branży retail: sieci handlowych, platform e-commerce oraz dostawców food i non-food. Program stworzony został na bazie ponad 70 rozmów z ekspertami rynku a aktualne wyzwania zostały omówione podczas 2 intensywnych dni w ramach 6 sesji specjalistycznych.

Czytaj więcej...

Miedzynarodowy Rok Spółdzielczości

SPÓŁDZIELCZOŚĆ

sztuka życia razem, wielowymiarowy wehikuł znaczenia

które istnieje w wielu warstwach rzeczywistości — niczym organiczna forma życia społecznego,
rozpięta między działaniem, myśleniem i byciem. Spółdzielczość to coś znacznie więcej niż tylko
model organizacyjny czy forma prowadzenia działalności gospodarczej. To głęboka postawa
życiowa, sposób myślenia, czucia i działania, który obejmuje całą paletę ludzkiego doświadczenia:
od codzienności po świadome istnienie, od ekonomii po ontologię, od indywidualnych wyborów po
cywilizacyjne przełomy.  Spółdzielczość to:
ODPOWIEDŹ
wspólnotowa na kryzys sensu, alienacji i nadmiaru – praktyka współobecności. W świecie, gdzie
sens rozmywa się w danych, algorytmach i KPI, spółdzielczość przywraca relacyjność. Bycie
razem, dzielenie się, troska – to codzienna praktyka uważności i współodpowiedzialności. To
wspólny stół, przy którym każda decyzja ma znaczenie, a każda współpraca jest wyrazem zaufania i
wiary w siłę relacji międzyludzkich, by nie być tylko współlokatorami świata, ale
jego współtwórcami.
TOŻSAMOŚĆ
która mówi: razem znaczy więcej niż „obok siebie", moje istnienie nabiera znaczenia, gdy
współtworzę wspólnotę. Tożsamość życia w relacji, nie w izolacji. To nie „ja i ty", lecz „my" – nie
jako suma, lecz jako nowa jakość obecności. Dla wielu ludzi przynależność do spółdzielni nie jest
tylko formalnością – to część ich JA. W spółdzielczości „ja" nie znika, lecz staje się częścią czegoś
większego. Tożsamość zakorzeniona we wspólnocie daje poczucie sensu i sprawczości.
Spółdzielnia to przestrzeń, w której jednostka może przestać być anonimowym trybikiem, a stać
się pełnoprawnym uczestnikiem wspólnoty. To odpowiedź na samotność epoki indywidualizmu –
przywrócenie poczucia przynależności, które daje oparcie i siłę. Żyć spółdzielczo znaczy: widzieć
innych i być widzianym, działać razem, ale z miejscem dla różnicy.
KULTURA
współbycia – z ludźmi, z ziemią, z czasem, z historią. To styl życia, wyrastający z głębokiego
poczucia zakorzenienia. Nie jesteśmy samotni, nie jesteśmy pierwsi, nie jesteśmy poza światem.
Kultura spółdzielczości to kultura dzielenia się, wzajemności, troski i lokalności. Przejawia się w
rytuałach codzienności: wspólne decyzje, wspólna praca, wspólne świętowanie. W tych praktykach
kultura przestaje być czymś zewnętrznym – staje się wewnętrzną siłą, która organizuje życie wokół
wartości. Kultura współbycia uczy uważności: na siebie, na innych, na środowisko, na przodków i
potomnych. To ekologia relacji, w której każdy gest ma znaczenie, każda decyzja rezonuje szerzej.
FILOZOFIA
będąca przede wszystkim odpowiedzią na pytanie: jak mamy żyć razem? Nie jako rywale, lecz jako
współtwórcy. To filozofia zakorzeniona w przekonaniu, że współpraca, a nie konkurencja, jest
naturalną postawą człowieka. Zakłada, że dobro nie jest grą o sumie zerowej – można je wytwarzać
wspólnie, nie odbierając go innym. To ontologia relacyjna – istnieję, bo jesteśmy.
ETYKA
która objawia się nie w deklaracjach, lecz w działaniu. Codzienności, w której uczciwość, równość i
troska to nie hasła — lecz czyny, relacje, rytuały. Działaniu w imię dobra wspólnego, a nie interesu
jednostkowego. Tym, jak system wartości wcielamy w praktykę, jak prowadzimy zebranie, jak
dzielimy obowiązki, jak słuchamy i jak mówimy. To codzienna mikropolityka dobra, zakorzeniona
w szacunku i przejrzystości, oparta się na zasadach: uczciwość, solidarność, równość, przejrzystość
i odpowiedzialność. W świecie pełnym korporacyjnych narracji – to rewolucja poprzez prostotę i
konsekwencję.
ORGANIZACJA
forma oddolnej demokracji ekonomicznej. Nie czeka na decyzje rządów czy wielkich korporacji –
działa lokalnie, tu i teraz. Jest praktyką samorządności, obywatelskości, suwerenności społecznej.
To polityka, która dzieje się przy stole, na zebraniu, w działaniu – nie na ekranach telewizorów.
PSYCHOLOGIA WSPÓLNOTY
w świecie alienacji i samotności. Spółdzielczość działa jak psychiczny system odpornościowy.
Tworzy bezpieczną przestrzeń obecności, w której ludzie mogą odbudowywać zaufanie, uczyć się
komunikacji, radzić sobie z konfliktami, przechodzić przez kryzysy razem. W spółdzielczości nie
jesteś numerem. Jesteś człowiekiem. Twoje emocje, potrzeby i pomysły są ważne. To psychologia,
która stawia na więź, nie na mechanizm. To laboratorium doświadczania podmiotowości w relacji z
innymi.
FORMA WIEDZY
i sposób poznawania świata. Nie ekspercki i hierarchiczny, lecz zbiorowy, oddolny i doświadczalny.
Wiedza spółdzielcza powstaje w działaniu, przez rozmowy, praktyki, błędy i korekty.
To epistemologia praktyczna – uczenie się przez współdziałanie.
TECHNOLOGIA WSPÓLNOTY
nowa infrastruktura życia społecznego, konkretne narzędzia, modele, struktury: platformowe
kooperatywy, platformy współdzielenia, waluty społecznościowe, przestrzenie wymiany, wspólnoty
energetyczne, żywnościowe. Technologie dla ludzi, nie dla kapitału – stworzone przez wspólnoty,
dla wspólnot. Spółdzielczość projektuje nową infrastrukturę życia społecznego, gdzie użytkownicy
są jednocześnie właścicielami.
NADZIEJA W PRAKTYCE
W swojej najgłębszej istocie spółdzielczość może być postrzegana jako praktyka wspólnotowa. To
codzienny rytuał współodpowiedzialności. Akt dzielenia się i wzajemnego wsparcia. Przypomnienie,
że jesteśmy ze sobą połączeni i że tylko razem możemy przetrwać — i rozwijać się. Na poziomie
uniwersalnych doświadczeń — to wspólny stół, wspólny krąg, wspólny dom.
SPÓŁDZIELCZOŚĆ TO PRZYSZŁOŚĆ
która już się wydarza – jeśli ją wspólnie wybierzemy. Nie tylko wizja – to konkretna alternatywa, już
działająca w setkach tysięcy miejsc na świecie. To nasiono nowej cywilizacji, które możemy
pielęgnować w naszej wspólnocie, pracy, osiedlu, gminie, mieście.

Spółdzielczość to cywilizacja „MY" zamiast „ja kontra reszta świata", żywa sieć powiązań między tym, co ludzkie, a tym, co wspólne. To odwaga marzenia wspólnie, droga, praktyka i nadzieja ucieleśniona.
SPÓŁDZIELCZOŚĆ ZNACZY JESTEŚMY.